Πριν αρχίσει απαγορεύτηκε το κυνήγι στον Αμβρακικό

 

 

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής να αλλάξει άρδην τα δεδομένα

 

 

 

 

Τα πάνω- κάτω, σχετικά με το κυνήγι στον Αμβρακικό φέρνει το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το οποίο έκοψε σχεδόν εν τη γενέση της, τη χαρά των κυνηγών. Φέτος και μετά από τριετή απαγόρευση η Γενική Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης είχε υπογράψει απόφαση ώστε να επιτραπεί το κυνήγι σε τμήματα του εθνικού πάρκου, στον Αμβρακικό.

Λίγες μέρες μετά την υπογραφή, που προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων από οικολογικές οργανώσεις και σωματεία, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής αλλάζει άρδην τα δεδομένα.

Όπως έκανε γνωστό ο Ειδικός Γραμματέας Δασών, συντάχθηκε ήδη έγγραφο του Υπουργείου με το οποίο ανακαλείται η απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

Να σημειωθεί ότι οι οργανώσεις Αρκτούρος, Αρχέλων, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Εταιρεία, Ορνιθολογική, Καλλιστώ, Δίκτυο Μεσόγειος SOS και WWF σε κοινή τους επιστολή τους ζητούσαν από τον υπουργό Περιβάλλοντος Γιώργο Παπακωνσταντίνου, να λάβει άμεσα τα απαραίτητα μέτρα ώστε το καθεστώς προστασίας να παραμείνει σύννομο με τις διεθνείς υποχρεώσεις μας.

Λίγες ώρες αργότερα ο Ειδικός Γραμματέας του Υπουργείου, δήλωνε ότι με την υπογραφή του σχετικού εγγράφου, το θέμα είναι πλέον λήξαν.

Θέση πολλών ήταν πως η νόμιμη θήρα θα πατάξει την λαθροθηρία. Στο στόχαστρο των λαθροθήρων είναι σε μόνιμη βάση το προστατευόμενο είδος της βαλτόπαπιας. Μάλιστα υπήρξαν και συγκεκριμένες καταγγελίες ότι τα θηράματα καταλήγουν σε ταβέρνες της περιοχής, όπου πωλούνται πανάκριβα ως εκλεκτά εδέσματα.

Η πραγματικότητα δείχνει πως από το 1990 οπότε απαγορεύτηκε η θήρα στον Αμβρακικό, οι αρμόδιες για τη φύλαξη υπηρεσίες δεν έχουν επιδείξει επαρκή πολιτική βούληση για την πάταξη του εκτεταμένου φαινομένου της λαθροθηρίας.

Ο Αμβρακικός, αν και έχει χαρακτηριστεί ως διεθνούς σημασίας από τη Σύμβαση Ραμσάρ, έχει περιληφθεί από το 1990 στον Κατάλογο του Μοντρέ (δηλαδή τη μαύρη λίστα της Σύμβασης) εξαιτίας των ανεξέλεγκτων δραστηριοτήτων και την απουσία σωστής διαχείρισης. Ίσως είναι καιρός για μέτρα!