Αφιέρωμα στον ΤΑΚΗ ΚΑΡΝΑΒΑ

Τα τραγούδια του είναι αθάνατα

Εξακολουθούν να μας προσφέρουν απλόχερα χαρά, συγκίνηση αλλά και περηφάνια για τον τόπο μας και την καταγωγή μας

 

Καλοκαίρι και τα πανηγύρια, εν μέσω οικονομικής κρίσης, είναι το στοιχείο του Έλληνα και ιδιαίτερα για την περιοχή μας, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Όπου κι να περάσεις, θα δεις τις τεράστιες αφίσες που προαναγγέλλουν πανηγύρια, τα οποία δεν έχουν την αίγλη των παλιών πανηγυριών, ωστόσο είναι πανηγύρια, είναι η διαφορετική μέρα για μια περιοχή και τον ταλαιπωρημένο μέσο πολίτη της περιοχής μας.
Μιλώντας για τα παραδοσιακά πανηγύρια στην περιοχή μας, στο νου του καθενός έρχεται μια εμβληματική μορφή της διαδικασίας αυτής. ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΝΑΒΑΣ. Πέρασε στην ιστορία, όμως τα τραγούδια του είναι αθάνατα και εξακολουθούν να μας προσφέρουν απλόχερα χαρά, συγκίνηση αλλά και περηφάνια για τον τόπο μας και την καταγωγή μας, όπως θα διαβάσετε στο αφιέρωμα και το κατέγραψαν αυτό ως πραγματικότητα, κάπου στην Φλώρινα, όπου η παρουσία του δεν ήταν τόσο έντονη, όσο στην δική μας περιοχή.
Αναζητώντας κάποια στοιχεία για την πορεία του και την ζωή του, χαρακτηριστικό είναι το κείμενο που εντοπίσαμε στο analogion.com και δίνει το στίγμα της πορείας και προσφοράς του μεγάλου τραγουδιστή. Αναφέρει λοιπόν:
«Ένα μεγάλο κεφάλαιο της δημοτικής μας μουσικής είναι αναμφισβήτητα ο μεγάλος Τάκης Καρναβάς (1936-1999). Γεννήθηκε στη Κανδύλα Ξηρομέρου, Αιτωλοακαρνανίας. 15 ετών ξεκίνησε επαγγελματικά τη σταδιοδρομία του και πολύ γρήγορα έγινε γνωστός και τραγουδούσε σε πανηγύρια στο Αγρίνιο, Πρέβεζα, Άρτα και Γιάννενα. Το ’60 περίπου συνεργάστηκε με τον Βασίλη Σούκα, ο οποίος τον πήγε στην Αθήνα όπου εργάστηκε σε όλα τα γνωστά κέντρα δημοτικού τραγουδιού. Το δε δισκογραφικό του έργο (ευτυχώς) είναι μεγάλο, με εκατοντάδες δημοτικά τραγούδια. Ο Καρναβάς είναι πραγματικός θρύλος για τους φίλους του δημοτικού τραγουδιού. Με τρομερές φωνητικές δυνατότητες (απίστευτη ευστροφία, παρότι έκανε μεγάλες καταχρήσεις) και μεγάλη εκφραστικότητα, μετέδιδε μια μοναδική συγκίνηση, η οποία έκανε τους πάντες να εκστασιάζονται και να καταφεύγουν σε ακραίες εκδηλώσεις θαυμασμού. Ο μεγάλος Τάκης Καρναβάς ήταν ένα φαινόμενο και, ευτυχώς, μέσα στη μοίρα που έχει σήμερα το δημοτικό, κυκλοφορούν ακόμη ηχογραφήσεις του».
Στο σημερινό αφιέρωμα της «Γ», ίσως πιο εμπεριστατωμένη παρουσίαση του μεγάλου τάκη Καρναβά, κάνει ο Κωνσταντίνος Διγώνης στο mpoukaamfilochias.terapad.com, το οποίο παρουσιάζεται στην διπλανή στήλη.

 

Xιλιάδες κόσμου έτρεχαν από πανηγύρι

σε πανηγύρι για να τον ακούσουν

 

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΔΙΓΩΝΗ
από το  mpoukaamfilochias.terapad.com

«……..για μένα το δημοτικό τραγούδι αποτελείται από δύο σχολές, την σχολή Καρναβά και την σχολή Γεροδημου».
ΑΛΕΚΟΣ ΚΙΤΣΑΚΗΣ


Όταν άνθρωποι του βεληνεκους  του Αλέκου Κιτσάκη μιλούν έτσι για σένα, όταν το άκουσμα των τραγουδιών σου προκαλεί ρίγη συγκίνησης, όταν 11 χρόνια μετά τον θανατό σου αναφέρεσαι στις συζητήσεις ακόμα ως Μπάρμπα-Τάκης, τότε το μέγεθος του ονόματος σου είναι ανυπέρβλητο…ελάτε να γνωρίσουμε μαζί τον καλλιτέχνη, τον άνθρωπο, τον Αιτωλοακαρνάνα Τάκη Καρναβά.
Γεννήθηκε το 1936 στην Κανδύλα Ξηρομέρου από φτωχούς αγρότες γονείς, απ’όσο γνωρίζω τα παιδικά του χρόνια ήταν πολύ δύσκολα γι’ αυτόν. Το ταλέντο του στο τραγούδι δεν άργησε να φανεί,η μοναδικότητα της φωνής του και ο τρόπος που ‘έπαιζε’ με αυτήν,έγιναν σημείο αναφοράς στα μικρά ‘μαγαζάκια’ της περιοχής όπου και ξεκίνησε την τεράστια καριέρα του. Η εξέλιξη του είναι αστραπιαία, σε λίγα χρόνια γίνεται το ίνδαλμα και το καμάρι του Ξηρομέρου.
Xιλιάδες κόσμου έτρεχαν από πανηγύρι σε πανηγύρι για να τον ακούσουν, σχεδόν σε κάθε γάμο της περιοχής είναι παρών με την φωνή του,πλέον ο Μπάρμπα-Τάκης είναι ένας μικρός θεός για την Αιτωλοακαρνανία. Τα τραγούδια του μιλούν για ξενιτιά, πόνο, αδικία π.χ «βαθιά σπηλιά, πανώρια, μαραίνομαι ο καημένος, πόσο γλυκιά είναι η ζωή κ.α» αλλά και για ελπίδα και χαρά π.χ «παρήγγειλα να φέρουνε».
Μιλώντας για χαρά και ευτυχία, κανείς απ’ όσους τον γνώρισαν από κοντά δεν θα ξεχάσει ποτέ την μόνιμη έκφραση πόνου και θλίψης στο πρόσωπό του, ίσως όμως να ήταν αυτή που σε συνδυασμό με την φωνή και τα τραγούδια του τον έκαναν αγαπητό παντού!
Η καριέρα του απογειώνεται με εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα αλλά και συναυλίες στο εξωτερικό (η αδυναμία του για τους ξενιτεμένους Έλληνες είναι μεγάλη) π.χ Νέα Υόρκη εκ της  οποίας αποσπάσματα υπάρχουν στο Utube, δεκάδες δισκογραφικές δουλειές και συνεργασίες με άλλους Μεγάλους τού δημοτικού τραγουδιού όπως Κωνσταντίνου, Βέρα, Χρηστιά, Κολλητήρη, Σαλέα, Σούκα και πάρα πολλούς άλλους τον έφεραν στην κορυφή και τον έκαναν ίσως τον πιο σπουδαίο τού δημοτικού μας τραγουδιού, ναί, τον δικό μας, τον Αιτωλοακαρνάνα Μπάρμπα-Τάκη! Tα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο κρεβάτι με βαριά αρρώστια οπου και τον βοηθουσε η μάνα του!Aυτή η μάνα που τον Ιούλιο του 1999 τον είδε να αφήνει την τελευταία του πνοή μπροστά στα μάτια της.Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτόν τον Ιούλη, ήμουν φαντάρος στην Φλώρινα και άκουσα για τον θάνατο του από τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό, ο οποίος έκανε και εκτενές αφιέρωμα στον Τάκη Καρναβά,χαρακτηρίζοντάς τον ως Δία του δημοτικού τραγουδιού! Ναί, καλά ακούσατε, στην Φλώρινα……!!Ο Μπάρμπα-Τάκης πλέον πέρασε στην ιστορία, όμως τα τραγούδια του είναι αθάνατα και εξακολουθούν να μας προσφέρουν απλόχερα χαρά, συγκίνηση αλλά και περηφάνια για τον τόπο μας και την καταγωγή μας.

 

Με τον Ματάκια μέχρι τελευταίας στιγμής…

 

Συζητώντας για το αφιέρωμα στον Τάκη Καρναβά, αναζητούσαμε το πρόσωπο και το σημείο αναφοράς του μεγάλου καλλιτέχνη, στην Άρτα. Μ’ όσους μιλήσαμε σ’ ένα πρόσωπο μας παρέπεμπαν… Τον μακαρίτη Κώστα Γκόγκο, που δεν ήταν γνωστός τόσο πολύ μ’ αυτό τ’ όνομα, αλλά ήταν ο γνωστός σε όλους Ματάκιας, λόγω του ότι σ’ όποιον μιλούσε τον αποκαλούσε «ματάκια»!
Ερχόταν λοιπόν ο Τάκης Καρναβάς, τότε τα παλιά τα χρόνια στην Άρτα. Έμενε στην Άρτα, στο ξενοδοχείο Ζέρβας… Πάντα στιλάτος. Με το ασπρόμαυρο παπούτσι, την άσπρη κάλτσα και ο πρώτος που συναντούσε ήταν ο Ματάκιας. Στα καφενεία εκεί στον Παντοκράτορα, γινόταν πανηγύρι. Όλοι θα έπρεπε να κεραστούν απ’ τον Τάκη! Οι πάντες δεν υπήρχαν εξαιρέσεις… Να κεραστούν οι πάντες. Και φυσικά οι κερασμένοι, το ίδιο βράδυ βρισκόταν στο πανηγύρι που τραγουδούσε ο Τάκης και το γλέντι συνεχιζόταν..
Όμως έχει και συνέχεια η ιστορία μας… Στα τελευταία του ο Τάκης Καρναβάς, είχε μείνει σχεδόν μόνος του, στο χωριό του την Κανδύλα Ξηρομέρου και ήταν σα να μετρούσε φίλους, που θα ήθελε, εκείνες τις δύσκολες στιγμές να του συμπαρασταθούν…
Και τότε ήταν μόνο ο παλιός του φίλος, ο Ματάκιας, που τον επισκεπτόταν και του προσέφερε ότι του ήταν αναγκαίο και ο ίδιος είχε την δυνατότητα…
Μια ιστορία, που καταγράφεται ως χρήσιμη για το σημερινό αφιέρωμα, αλλά αναδεικνύει και την αξία της φιλίας…