Για το βιβλίο «ΦΙΛΙΠΠΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΞ»

 

 

Αναζητώντας τις ρίζες μας

 


Του ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΤΡΑΧΟΥΡΑ*

 


Πιστεύω ότι είμαι από τους ελάχιστους οι οποίοι παρακολούθησαν εκ του σύνεγγυς το μακρύ ταξίδι έρευνας του Αλέξανδρου Γεωργίου για τη συλλογή υλικού που αφορούσε την ευρύτερη περιοχή Φιλιππιάδας. Χρειάστηκε χρόνος πολύς, μεγάλη προσπάθεια, υπομονή και επιμονή για να τεκμηριώσει πολύπλευρα όσα κατέγραψε στο βιβλίο «ΦΙΛΙΠΠΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΞ». Αφιέρωσε χρόνο (και χρήμα) από την προσωπική και οικογενειακή του ζωή και από την εργασία του. Ώρες ατέλειωτες σε μουσεία, αρχεία, συζητήσεις….

Με περίσσεια τεχνική έμπειρου συγγραφέα  παρέθεσε στοιχεία και απόψεις άλλων περισσότερο ειδικών ή μαρτυρίες προσώπων, αφήνοντας τον αναγνώστη να βγάλει ανεπηρέαστος τα συμπεράσματά του. Έφερε στην επιφάνεια άγνωστες στιγμές της μακραίωνης ιστορίας της περιοχής και θύμησες ξεχασμένες. Τάραξε τα λιμνάζοντα νερά της λήθης…

Ήρθε να αναπληρώσει ένα μεγάλο κενό και δεν είναι μυθιστόρημα ή άλλο λογοτεχνικό είδος, αλλά ιστορικό ντοκουμέντο. Θα αποτελεί σημείο αναφοράς για όσους ασχοληθούν στο μέλλον με την περιοχή, γιατί όσα περιγράφονται σ’ αυτό είναι αδιαμφισβήτητα, διασταυρωμένα, χωρίς τοπικισμούς και παραφιλολογία. Από την μελέτη του αποδεικνύεται ξεκάθαρα ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Φιλιππιάδας από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα, που την καθιέρωσε ως ιστορικό, πολιτιστικό, εμπορικό και πνευματικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Αποδεικνύεται ακόμη ότι ο Ζηρός δεν αναγράφεται σε καμιά μαρτυρία ή γεωγραφικό χάρτη και δεν έπαιξε απολύτως κανένα ρόλο στα δρώμενα στον τόπο και το χρόνο. Επίσης δεν είναι βέβαιο ότι η αρχαία πόλη Χάραδρος τοποθετείται χωροταξικά στο «Καστρί» Π. Φιλιππιάδας, γιατί οι αναφορές σε αυτή είναι συγκεχυμένες. Η εκτέλεση με τυφεκισμό 25 κατοίκων του Αμμοτόπου (διασωθήκαν δύο) από τους Τούρκους έτους 1912 προηγήθηκε ανάλογης φρικώδους ενέργειας από τους Γερμανούς στα Πέντε Πηγάδια (διασώθηκε ένας, ο οποίος είναι εν ζωή). Οι απελευθερωτικοί αγώνες έγιναν κάτω από αντίξοες – απάνθρωπες συνθήκες και πότισαν κυριολεκτικά τα γύρω βουνά με αίμα. Οι δρόμοι προς τα Γιάννενα μέσω Θεσπρωτικού – Μαντείου Δωδώνης και Φιλιππιάδας – Πέντε Πηγαδιών παρότι υπήρχαν από αρχαιοτάτων χρόνων ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί.

Σημείωση

Όπως είναι γνωστό δεν έχω καμία σχέση με την βιβλιοκριτική γι’ αυτό δεν μπήκα σε λεπτομέρειες επί του κειμένου.

Θέλησα να συγχαρώ τον αγαπητό Αλέξανδρο  για το δώρο που μας χάρισε και μάλιστα χωρίς τυμπανοκρουσίες, αφού είναι γνωστή η σεμνότητα και διακριτικότητά του. Συγχαρητήρια ακόμη και στον Φάνη Μπάρκα, αφού το πρώτο μεγάλο εκδοτικό του εγχείρημα, στέφθηκε από επιτυχία. Ελπίζω ότι η προσπάθεια θα έχει και συνέχεια με τη νεώτερη ιστορία μας.

Το βιβλίο «ΦΙΛΙΠΠΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΞ» ασχολείται διεξοδικά με τους Δήμους Ζηρού, Αρταίων και Πρέβεζας, γι’ αυτό οι Δήμαρχοι και η Περιφέρεια πρέπει να δείξουν έμπρακτα το ενδιαφέρον τους. Δεν πρέπει να λείψει από καμιά βιβλιοθήκη.

 

*Πρώην Δήμαρχος Φιλιππιάδας