Η αξιοπρέπεια του αστυνομικού…

 

 

 

 

 

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 


 

«Ήθελα και θέλω τον Αστυνομικό δίκαιο, κοινωνικό, ενημερωμένο, ευαίσθητο όταν πρέπει, αποφασιστικό όταν οι συνθήκες το απαιτούν. Κυρίως όμως θέλω έναν Αστυνομικό ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ! Δεν ήθελα ποτέ και δεν θέλω μια Αστυνομία υποτακτική στους ισχυρούς και αυστηρή, αμείλικτη, στους ταπεινούς και τους καταφρονεμένους αυτής της κοινωνίας. Σήμερα στον εργασιακό μας χώρο επίσης δεν είμαστε ούτε «μπλε» ούτε «πράσινοι».


Προσέτρεξα στην πρόσφατη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Γ» ο νέος αστυνομικός διευθυντής Άρτας Κώστας Βαρέλης, προβληματιζόμενος για την αξιοπρέπεια του αστυνομικού, με αφορμή τα επαναλαμβανόμενα γεγονότα, που συμβαίνουν μετά τις 11 το βράδυ στην κεντρική πλατεία, με πρωταγωνιστές αστυνομικούς και καταστηματάρχες, οι οποίοι αρέσκονται στα πολλά ντεσιμπέλ και φυσικά δημιουργούν πρόβλημα στους περίοικους, όπως επίσης και στους ανταγωνιστές τους, που καλούν την αστυνομία να επιβάλλει την τάξη, με την ελπίδα ότι κάτι περισσότερο θα κερδίζουν οι καταγγέλλοντες.

Φτάνει λοιπόν το όχημα της αστυνομίας στην πλατεία. Σ’ όποιο καφέ περνάει εκείνη την στιγμή μπροστά υπάρχει νεκρική σιγή, γιατί κάποιος έχει ειδοποιήσει. Ο αστυνομικός με αυταρέσκεια παρακολουθεί… προχωράει στο επόμενο καφέ, που κι εκεί η ίδια εικόνα παρατηρείται, με την διαφορά ότι το προηγούμενο καφέ, έχει ήδη ανεβάσει στην διά πασών την μουσική, πράγμα που θα κάνει και το επόμενο καφέ, όταν το όχημα της αστυνομίας μετακινηθεί μόλις πέντε μέτρα.

Αυτή την εικόνα που παρουσιάζουν οι άνδρες της αστυνομίας, την παρακολουθούν κάθε βράδυ εκατοντάδες πολίτες, οι οποίοι την σχολιάζουν με τα χειρότερα λόγια, αλλά κανένας ακόμη δεν εξαγριώθηκε τόσο, να μπει μπροστά στο όχημα της αστυνομίας και να πει στον αστυνομικό «ποιος δουλεύει ποιόν» κατά την γλώσσα του συρμού.

Και το σημαντικότερο. Σε κάποιες περιπτώσεις, που το όχημα της Αστυνομίας κάνει βόλτα στην κεντρική πλατεία, με στόχο να περιορίσει το ντεσιμπέλ, αξιωματούχος της αστυνομίας, που κι αυτός έπρεπε να προσβάλλεται απ’ την εικόνα της υπηρεσίας του, βρίσκεται εντός του ενός ή του άλλου καταστήματος και διασκεδάζει.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι οι σκηνές που εξελίσσονται στην κεντρική πλατεία, τις νυχτερινές ώρες καταρρακώνουν την δημόσια εικόνα της αστυνομίας. Και σε καμία περίπτωση δεν συμβαδίζουν με την αγωνία του αστυνομικού διευθυντή Κώστα Βαρέλη που θέλει τον αστυνομικό «δίκαιο, κοινωνικό, ενημερωμένο, ευαίσθητο όταν πρέπει, αποφασιστικό όταν οι συνθήκες το απαιτούν».

Ίσως ο ίδιος πρέπει να κάνει κάποια συζήτηση με όλους τους αστυνομικούς, να συζητήσει το θέμα που συζητάνε όλοι οι συμπολίτες μας και να λάβει αποφάσεις, για το τι πρέπει να γίνει από δω και στο εξής, που ο καιρός θα είναι καλύτερος και την άθλια εικόνα που παραπάνω περιγράφουμε, θα έχουν την δυνατότητα να την παρακολουθήσουν πολλοί περισσότεροι πολίτες.

Και φυσικά σ’ αυτό το μεγάλο θέμα, λόγο πρέπει να έχει και η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων, που εκτός των οικονομικών διεκδικήσεων, θα πρέπει να έχει άποψη και για την εικόνα που βγάζει ο αστυνομικός στον πολίτη.