6 ελληνικές παραλογές και 1 ουγγρικό παράλληλο

Πως τραγουδήθηκε σ’ όλη την Ελλάδα και τα Βαλκάνια ο θρύλος του Γεφυριού της Άρτας, παρουσίασε ο πρόεδρος του ΚΕΜΕΠΕΓ Σπύρος Μαντάς


Ξεκίνησε απ’ την Πολύτσιανη Ιωαννίνων, για να αποτελέσει το δεύτερο σταθμό του η Αιανή Κοζάνης, να ακολουθήσει η Ιερισσός Χαλκιδικής, η Άμπλιανη Ευρυτανίας, το Μπρόσνερο Χανίων το Πυλί της Κω και να καταλήξει στο Mezoser Τρασυνλβανίας. Η περιοδεία του δημοσιογράφου και προέδρου του Κέντρου Μελέτης Πέτρινων Γεφυριών Σύρου Μαντά κράτησε πολλά χρόνια, αλλά έφερε το αποτέλεσμα στην χρονική συγκυρία που έπρεπε.

Ήταν επιβεβλημένο να ηχογραφηθούν οι παραλογές του θρύλου του Γεφυριού της Άρτας, σ’ αυτή την χρονική συγκυρία, είπε στην εισήγησή του ο Σπύρος Μαντάς, για να εξηγήσει ότι οι άνθρωποι που συντηρούν τον θρύλο και τον τραγουδούν, είναι περασμένη ηλικίας και μπορεί αύριο να μην ζουν, οπότε μαζί τους να πάρουν και τον θρύλο και τη λαογραφική προσέγγιση της παράδοσης για την θυσία της γυναίκας του πρωτομάστορα για την θεμελίωση του γεφυριού της Άρτας.

Ο ίδιος βιντεοσκόπησε αυτούς που τραγουδούν το θρύλο και τα παρουσίασε σ’ ένα εκπληκτικό DVD, με το οποίο θεμελίωσε την άποψή του, ότι τα τραγούδια που διατηρούν κάποιοι ηλικιωμένοι σε διάφορα σημεία της χώρας μας, δείχνουν το πόσο τραγουδήθηκε ο θρύλος του Γεφυριού της Άρτας, για να καταλήξει πως αυτά τα αρχεία θα πρέπει να αποτελέσουν και την πολιτιστική παρακαταθήκη της Άρτας, η οποία με την σειρά της θα πρέπει να βάλει το ιστορικό γεφύρι πολύ ψηλά και να υπάρξουν παράγοντες της περιοχής, οι οποίοι θα αξιοποιήσουν το τεράστιο αρχείο που έχει δημιουργήσει το Κέντρο μελέτης Πέτρινων Γεφυριών, όπως επίσης και το Αρχείο Γεφυριών Ηπειρώτικων, το οποίο επιμελείται ο ίδιος ο Σπύρος Μαντάς. Στην ίδια συνάντηση για την ιστορία της για την αρχαία φάση της γέφυρας Άρτας και την εξέλιξή της στην σημερινή της μορφή, έκανε παρέμβαση ο χημικός μηχανικός Θωμάς Φώτσης.

 

Τριάντα χρόνια επιθυμεί να προσφέρει, αλλά…


Θέλει να προσφέρει στην Άρτα, αλλά… Ο λόγος για τον καθηγητή του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου Διονύση Μπαλωμένο, που τον συναντήσαμε στην συνάντηση του Κέντρου Μελέτης Πέτρινων Γεφυριών, όπου εξέφρασε, όπως παρουσιάζεται και στο ρεπορτάζ της διπλανής σελίδας, την ανησυχία του για την συμπεριφορά του ιστορικού γεφυριού της Άρτας και τους κινδύνους, που μπορεί να προκύψουν. Τον γνωρίσαμε το 1982, νεαρό τότε καθηγητή, προσκεκλημένο του Πολιτιστικού Συλλόγου ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ, για την έρευνα μεταπτυχιακών φοιτητών του ΕΜΠ σχετικά με τα προβλήματα της ιστορικής Γέφυρας της Πλάκας. Ασχολήθηκε επιστημονικά και παρέδωσε στους τοπικούς παράγοντες σημαντικά στοιχεία προς αξιοποίηση, τα οποία όμως δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ και από κανέναν.

Ένα χρόνο μετά, όταν αποκαλύφτηκε το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπιζε το ιστορικό γεφύρι της Άρτας, τον συναντούμε ξανά στην Άρτα και αρχίζει μια προσπάθεια μετρήσεων, που θα έδειχναν αν στο μέλλον, υπάρξει πρόβλημα και το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά για το μοναδικό μνημείο. Όμως έμελε αυτή η προσπάθεια, που στην ουσία αποτελούσε την «ασπίδα προστασίας» του μοναδικού μνημείου να τελειώσει εκεί και σήμερα να μην υπάρχει τίποτα απ’ όσα στοιχεία είχαν τοποθετηθεί για τις συγκεκριμένες μετρήσεις.

Τώρα είκοσι εφτά χρόνια αργότερα με θλίψη ο ίδιος διαπιστώνει, ότι τοπ μοναδικό μνημείο σ’ ότι αφορά την συμπεριφορά του, εγκαταλείφτηκε στην τύχη του. Με την ομιλία που έκανε στην ΣΤΟΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ το περασμένο Σάββατο, έστειλε ένα μήνυμα προς όλους τους παράγοντες της Άρτας. Είμαι πρόθυμος να βοηθήσω, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα όποια προβλήματα υπάρχουν ή για να μην προκύψουν στο μέλλον. Δεν ζητάει αμοιβές και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανένας. Ζητάει απλά την συνεργασία των τοπικών παραγόντων, ώστε να υπάρξει μια συνεχής και συνεπής προσπάθεια, υπενθυμίζοντας ότι αυτή είναι υποχρέωση όλων των αρτινών, παραγόντων και πολιτών. Και μέχρι σήμερα, δεν βρήκε ευήκοον ους, το οποίο θα μπορεί να αξιοποιήσει την συγκεκριμένη πρόταση, ώστε να αρχίσει μια ουσιαστική προσπάθεια και να αποκλειστεί το ενδεχόμενο, το μοναδικό μνημείο να αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα.

Θα βρεθεί κανένας να ευαισθητοποιηθεί;